خداوند متعال پيامبر ( ص ) را براي مسلمانان اسوه حسنه قرار داده است :

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ...  ( احزاب  21 )

ترجمه : همانا رسول خدا ( ص ) براي شما اسوه حسنه مي باشد .

و در باره اطاعت از ايشان فرموده است :

مَّنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللّهَ ... ( نساء 80)

ترجمه :  هر آنكس كه رسول ( ص ) را اطاعت كند ، به تحقيق خدا را اطاعت كرده است .

خداوند متعال براي اطاعت از رسول خدا ( ص ) و اسوه حسنه بودن ايشان هيچ قيد و شرطي بيان نكرده است و اين اطلاق و عموميت ،  عصمت پيامبر(ص ) را در تمام جهات زندگي نشان مي دهد.

حتي اگر يك مورد در طول زندگي پيامبر (ص ) اشتباه وجود داشته باشد ، مفهوم آیه نادرست خواهد شد ، در صورتيكه اطلاق بر آيه حاكم است . خداوند متعال پيرامون مطلق بودن اطاعت از رسول در آيه شريفه ديگري فرموده است :

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ... (نساء 64)

ترجمه : ما هيچ رسولي را نفرستاديم مگر آنكه به اذن الهي مورد اطاعت واقع شود.

در اينجا بايد توجه به اين نكته مهم داشته  باشيم كه اطاعت كامل از رسول خدا ( ص ) شامل تمامي اوامر و نواهي و رفتارهاي ايشان دردوره عمر با بركت و پس از زندگي ظاهري ايشان مي شود و هيچگونه تفكيكي بين امور شخصي وديني رسول خدا (ص ) وجود ندارد.  اساسا او اسوه حسنه براي كليه شؤونات زندگي است و هيچيك از امور شخصي پيامبر خارج از دين نيست . بر همين اساس عصمت پيامبر (ص  ثابت مي شود و  امام (ع ) هم همين حالت را  دارد.

اگر پيامبر در طول زندگيش هزاران كار خوب انجام دهد ولي فقط يك كار اشتباه از او سر بزند ، ديگر نمي تواند اسوه حسنه باشد ،  حتي اگر آن عمل كار شخصي رسول خدا باشد .